Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1137 K.2025/4415

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94.maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2022/33Esas, 2023/67 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2023/2592 Esas, 2023/3481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekillerinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, eylemin meşru savunma kapsamında kaldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın ruhsatsız olarak üstünde taşıdığı silahla olay günü tanık .... zannederek maktulün yanına gittiği ancak bu kişinin maktul ... olduğunu gördüğü ancak aksi ispat edilemeyen sanık savunmasına göre maktulün kendisine sövmesi üzerine sanığın araçtan indiği ve maktule iki el peş peşe ateş ederek otopsi raporuna göre ateşli silah metalik cisim yaralanmasına bağlı kostada kırıkla birlikte iç organ (akciğer, perikard, kalp) yaralanması ve iç kanama ile büyük damar yaralanması ve dış kanama sonucu öldürüldüğü anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suç vasfının nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

meşru savunmanın koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilleri ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ile maktul arasında maktulden kaynaklı sanığın haysiyet ve onuruna yönelik söylemleri ve hareketlerinin olduğu iddia edilse de bir kısım tanıkların kollukta verdikleri ilk beyanlarında sanık ile maktul arasında bir tartışamaya veya husumete ilişkin beyanlarının olmadığı, duruşma ve savcılık aşamasındaki beyanlarında bu husustan bahsederek çelişkili beyanlarda bulundukları, sanığın bu hususta şikayetinin olduğuna ilişkin bir belgenin olmadığı anlaşıldığından,

aksi ispat edilemeyen sanık savunmasına göre maktulün sanığa sövmesi nedeni ile maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca, asgari oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurarak eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekillerinin temyiz istemi haksız tahrikin asgari oranda olması gerektiği yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi