Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/119 K.2024/4721

Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2018/341 Esas, 2019/439 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2020/286 Esas, 2023/714 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; eylemin yaralama olduğundan bahisle vasfa, sübuta ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Taraflar arasında tapu meselesi yüzünden husumet bulunması nedeniyle olay günü ...'nun ikâmetinin önüne, ...'ın, ağabeyi ...'a ait araçla geldiği, araçtan indiği, sanık ...'nun kullanmış olduğu GSM hattına "sende de birazcık namus varsa aşağıya gel hele" şeklinde mesaj attığı ve akabinde silâhı ile iki el balkona doğru ateş ettiği, bu sırada ikâmetinde bulunan ...'nun evinde bulunan av tüfeğini alarak evin balkonundan mağdura doğru ateş ettiği Ali'nin aracına binerek uzaklaşmaya çalıştığı, sanığın araca da birden fazla kez ateş ettiği, mağdurun bu sebeple,

hayati tehlike geçirmeye neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda.

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

mağdur tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığından meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın eylemini, mağdurun kendisine ''Sen de birazcık namus varsa aşağıya gel hele'' şeklinde mesaj atıp, akabinde sanığın ikâmetinin balkonuna iki el ateş etmesi üzerine bu eylemlerin kendisinde oluşturduğu hiddetin etkisiyle gerçekleştirdiği anlaşıldığından mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesine göre haksız tahrik indiriminin asgari sınırın üzerinde yapılması gerekirken asgari oranda indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi haksız tahrikin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2020/286 Esas, 2023/714 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Siverek