Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1222 K.2024/7675

Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bölge Adliye Mahkemesi bozması üzerine. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2022/708 Esas, 2023/445 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında maktul ...'ya karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/1496 Esas, 2023/1365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık hakkında düzenlenen Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 11.03.2020 tarihli raporunda; “karışık psikoaktif madde kullanımına bağlı psikotik bozukluk” denilen hastalığın kısmen etkisinde olduğu, işlediği öne sürülen fiilin anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu, dolayısıyla işlediği öne sürülen suça yönelik cezai sorumluluğunun azalmış olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesi kapsamında olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 25.01.2021 tarihli ve

4. İhtisas Kurulunun 04.02.2022 tarihli raporlarında ise sanıkta herhangi bir akıl hastalığı ve zeka geriliği saptanmadığı, işlediği suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtmesi karşısında, raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, sanığın Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra aldırılacak rapora göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/1496 Esas, 2023/1365 Karar sayılı kararının cezai ehliyete ilişkin eksik inceleme yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy