KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2024/1284 E., 2025/5870 K.
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/2547 E., 2023/1806 K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A
Karar Detayı
583 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ve 2019/506 Esas, 2022/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1 .
Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2022/2547 Esas, 2023/1806 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Katılan ... ile sanığın 2003 yılından itibaren gayrı resmi olarak karı koca gibi yaşadıkları ve bu birlikteliklerinden müşterek iki çocuklarının bulunup, sanığın çalışmaması ve uyuşturucu kullanması nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunduğu ve sürekli sanığın bir bahane bulup katılana şiddet uyguladığı,
olay günü saat 18:00 sıralarında katılan ile sanığın müşterek çocukları ... ile birlikte evlerinde bulundukları sırada sanığın katılanın iş yerinde giydiği elbisesini bahane ederek ona küfür edip şiddet uygulamaya başladığı ve bu nedenle taraflar arasında tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında sanığın katılana hitaben "orospu, kahpe" şeklinde hakaret içerikli sözler söyleyip katılanı ensesinden ve kollarından tutarak zorla yatak odasına sokup üzerine kapıyı kilitlediği,
daha sonra sanığın evde bulunan değişik ilaçları getirip katılanın önüne koyarak "ya kendini öldür, ya da ben seni öldürürüm" şeklinde sözler söyleyerek katılanı önüne koyduğu ilaçları içmeye zorladığı, katılanın da sanık tarafından kendisine uygulanan şiddete dayanamayarak sanığın getirdiği ilaçları içmek suretiyle zehirlendiği anlaşılmıştır. B.
Sanık aleyhine katılana yönelik aynı eylemden dolayı kasten öldürmeye teşebbüs ve intihara yönlendirme suçlarından açılan davaların birleştirildiği, intihara yönlendirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 84/1. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verildiği, beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, aynı eylemden dolayı farklı niteleme ile iki ayrı hüküm verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de. 1. Katılana ensesinden tutarak ve şiddet uygulayarak zorla içirilen hapların ölüme neden olabilecek nitelikte olup olmadıklarının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile hüküm verilmesi,
2. Sanığın olay tarihinde katılanın ensesinden tutarak ve şiddet uygulayarak zorla hapları içirmesi ve sonrasında odadan çıkarak ayrılması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 84/4. maddesi kapsamında cebir veya tehdit kullanmak suretiyle kişileri intihara mecbur etme kapsamında kasten öldürmeye teşebbüs olacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi eksik inceleme ve sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gerekçeleriyle yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi