Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1315 K.2024/4799

Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2018/763 Esas, 2021/89 Karar sayılı kararı ile sanığın maktule yönelik ihmali davranışla kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 06.11.2023 tarihli ve 2021/937 Esas, 2023/1504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanık hakkında ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan ceza verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Tüm dosya içeriğine göre; olay tarihi olan 13.11.2017 tarihinde, sabah saat 04:00 sıralarında maktul ...'ın rahatsızlanması nedeniyle ambulans çağrıldığı, ambulans ile birlikte maktulün Osmaniye Devlet Hastanesi Acil servisine 04:30 sıralarında götürüldüğü, burada maktulü ilk olarak doktor sanığın muayene ettiği, daha sonra maktulün kulak burun boğaz polikliniğine yönlendirildiği, daha sonra aynı gün saat 10:59'da maktulün kulak burun boğaz polikliniğine kayıt yaptırdığı,

KBB uzmanı tarafından muayene edildiği ve istenilen tetkikleri yaptırmak üzere başka bir birime giderek orada beklediği esnada kalp krizi geçirdiği ve akabinde yapılan tüm müdahalelere rağmen aynı gün saat 13:20'de öldüğü anlaşılan olayda, her ne kadar sanık hakkında maktule ileri seviye kan testleri yaptırmaması ve EKG çektirmemesi nedeniyle ihmal suretiyle maktulün ölümüne sebebiyet verdiği iddiasıyla dava açılmış ise de;

sanığın savunmasında maktule göğüs ağrısı olup olmadığını sorduğunu, maktulün şikayet olarak sadece boğazının ağrıdığını ve yandığını söylediğine dair beyanı, yine sanığın savunmasında geçen hastanın EKG'sine baktığına ilişkin beyanın hem tanık Doktor Şevket'in beyanlarından, hem de kamera kayıtlarından sanık doktorun maktule ait ambulansta çekilen EKG kayıtlarına baktığının sabit olduğu, sanık doktorun maktulün hikayesini dinledikten sonra mevcut şikayetleri ve boynundaki birtakım lezyonlar nedeniyle KBB polikliniğine gitmesini önerdiği ve bu nedenle maktulün acil servisten ayrıldığı,

bu olayın üzerinden yaklaşık 7saat geçtikten sonra maktulün KBB polikliniğine müracaat ettiği ve orada tetkik sırası beklerken hayatını kaybettiği hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine yeter nitelikte kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 06.11.2023 tarihli ve 2021/937 Esas, 2023/1504 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY İncelenen davada hukuki uyuşmazlık konusu sanık hakkındaki suçun sübut noktasına varıp varmadığı yolundadır.

Olay tarihinde maktul saat 04.00 civarında rahatsızlanarak ambulans istemiş ve yarım saat içinde ambulans gelerek kendisini Osmaniye Devlet Hastanesi acil servise götürmüştür. Ambulansta maktulün EKG'si çekilmiş bu bulgular normal olarak tanımlanmıştır.

Hastaneye giden maktul sanık doktor tarafından muayene edilmiş hastanın boğaz ağrısı, mide yanma şikayeti tanımlaması ile devam eden gün içinde KBB doktoruna gitmesi önerilmiş nitekim maktul KBB sırasında beklerken geçirdiği kalp krizi sonucu vefat etmiştir. Sanık gerek acil sağlık hizmetleri yönetmeliği gerek aldığı tıp eğitimi ve mevzuat uyarınca sadece hasta şikayetleri ile bağlı olmayıp olasılıkları değerlendirme yükümlülüğü altındadır.

Sadece ambulansta çekilen EKG ile yetinilmiş hastanede yeni bir EKG ve kan enzimlerine yönelik bir tetkik yapılmamıştır. Zaten doktorun kusur durumun inceleyen tıbbi kurulda hekimin gelen hasta tarafından göğüs ağrısı tanımlanmamasını hekim kusurunu yok edeceğini açıklamıştır.

Sanık doktor sadece hasta bireysel tanım ve kendine yönelik teşhisi ile bağlı kabul edilemeyeceğinden sanık hakkında TCK nin 83 üncü madde uyarınca verilen beraat kararının onanmasına yönelik sayın görüşüne katılmıyorum.