Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/140 K.2024/2422

Nitelikli mala zarar verme, silahla tehdit, basit yaralama ve muhtelif suçlardan Burhaniye İnfaz Hâkimliğinin 10.01.2022 tarihli ve 2022/142 Esas, 2022/142 Karar sayılı içtima kararıyla 8 yıl 55 ay hapis cezasına hükümlü ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen müddetnameye hükümlü tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin ...

İnfaz Hakimliğinin 05.08.2022 tarihli ve 2022/5041 Esas, 2022/5354 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.08.2022 tarihli ve 2022/1596 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.11.2023 tarihli ve 94660652-105-03-26983-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve 2023/124261 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve 2023/124261 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Hükümlünün ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektiği cezalarının içtima kararından ayrılması gerektiğinden bahisle içtima kararına ve müddetnameye karşı yaptığı itirazı, farklı infaz usullerine tabi olsa da hükümlü hakkında belirlenecek koşullu salıverme tarihi, deneme süresi ve bihakkın tahliye tarihinin saptanması için cezaların toplanması gerektiğinden bahisle ...

İnfaz Hakimliğinin 05.08.2022 tarihli kararı ile reddedilmiş ise de, Dosya kapsamına göre, evvelce nitelikli mala zarar verme, tehdit ve muhtelif suçlarından Burhaniye İnfaz Hakimliğinin 05.03.2021 tarihli ve 2021/897 Esas, 2021/922 Karar sayılı içtima kararı ile 6 yıl 51 ay hapis cezasına hükümlü ... hakkında, ...

Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.10.2021 tarihli ve 2021/7-7496 sayılı müddetnamenin tanzim edildiği, anılan müddetnamede hükümlünün koşullu salıverme tarihinin 04.10.2024, hakederek tahliye tarihinin 04.01.2029 tarihi olarak belirlenmesini müteakip, hükümlü hakkında ikinci kez mükerrer olduğu yeni bir mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini takiben Burhaniye İnfaz Hakimliğinin 10.01.2022 tarihli ve 2022/142 Esas, 2022/142 Karar sayılı içtima kararıyla, önceki içtima kararı çözülerek hükümlünün cezalarının 8 yıl 55 ay içtimasını müteakip ...

Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.03.2022 tarihli ve 2021/77496, 2022/7-320, 321, 2022/7-2334, 2335, 2336, 2337, 2338, 2339, 2340 sayılı müddetname tanzim edildiği, anılan müddetnamede hükümlünün hem ikinci kez mükerrir olduğu ilamların hem de diğer ilamların birlikte bulunduğu, hükümlünün koşullu salıverme tarihinin 24.01.2027, hakederek tahliye tarihinin 26.04.2031 olarak belirlendiği anlaşılmış ise de, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez.

(Ek cümle:14/4/2020-7242/49 md.) Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir." şeklindeki düzenleme, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.04.2021 tarihli ve 2019/1-434 Esas, 2021/155 Karar sayılı ilamında, "...koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmadığı cezalar diğer cezalarla toplanmamalıdır." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Hükümlünün ikinci kez mükerrer olduğu ilamlara ilişkin ayrıca müddetname düzenlenerek, söz konusu müddetnamede koşullu salıverilme tarihine yer verilmeyerek cezasının infaz edileceği, evvelki ilâmların infazının durdurularak,

ikinci kez mükerrer olduğu ilamların diğerlerinden ayrı olarak derhal infazına başlanması gerektiği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108 inci maddesinin (3) üncü fıkrası. (3) İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez.

(Ek cümle:14/4/2020-7242/49 md.) Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir. Şeklinde düzenlenmiştir. 3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.04.2021 tarihli ve 2019/1-434 Esas, 2021/155 Karar sayılı ilamında, "...koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmadığı cezalar diğer cezalarla toplanmamalıdır." şeklinde kabul edilmiştir.

4. Hükümlü hakkında kesinleşen ve infazı gereken cezaları arasında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen mahkumiyet hükmü varsa, hükümlünün bu mahkumiyet hükmü nedeniyle 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince şartla tahliyeden yararlanması mümkün olmadığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.04.2021 tarihli ve 2019/1-434 Esas, 2021/155 Karar sayılı ilamıda dikkate alınarak,

öncelikle bu mahkumiyet hükmünün infaz edilmesine karar verilmesi gerekirken reddine dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilmiştir.

III. KARAR