Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1423 K.2025/238

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2021/158 Esas, 2023/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/1089 Esas, 2023/2494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararının gerekçesiz olduğuna, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, ilk haksız eylemin katılandan kaynaklandığına, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike, takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, somut olayda sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranış bulunmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu,

takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararında istinaf istemleri hususunda ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de; bu bölümde, ilgili temyiz sebeplerine yönelik gerekçeli değerlendirme yapılarak söz konusu eksikliğin Yargıtay tarafından giderildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ile katılanın olay öncesinde birbirlerini tanımadıkları, olay günü katılanın motosikletini park ettiği sırada sanığın katılanın yanına gelerek kendisine bakmasını söyleyip akabinde maskesini, şapkasını çıkarmasını istediği, bunun üzerine aralarında çıkan tartışmada sanığın bıçakla bir kez katılanın sol bel bölgesine vurduğu, sanığın eylemi neticesinde katılanın böbreğinde meydana gelen laserasyon nedeniyle hayatî tehlike geçirdiği olayda; sanık hakkında temel cezaya hükmedilirken, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek,

suçun işleniş biçimi, katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği, suç kastının ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın kabulde makul oranda belirlenmesi gerekirken, sanığın eylemi ile orantılı olmayan şekilde üst sınıra yakın ceza tayin edilmek suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi "fazla ceza tayini" yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/1089 Esas, 2023/2494 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine,