KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2024/1831 E., 2026/2116 K.
- Karar tarihi
- 24 Mart 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/3553 E., 2023/3670 K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 58/6. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2023/3553 Esas, 2023/3670 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı
Karar Detayı
623 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle makul oranda ceza tayini yerine eksik ceza tayini ve takdiri indirim uygulanması eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden cezai ehliyet raporu alınması ve suçta kullanılan ipin kasten öldürmeye teşebbüs suçu için elverişli olup olmadığının araştırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın, suç tarihinde işlediği "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunu etkileyecek düzeyde akıl hastası olup olmadığının, hastalığının işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını saptamak amacıyla Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına alınarak rapor aldırılmasının ardından, sanığın tüm tedavi belgeleri ve dava dosyası ile birlikte Adli Tıp
4. İhtisas Kuruluna sevk edilerek rapor düzenlettirilmesi, raporlar arasında çelişki olması halinde Adli Tıp Üst Kurulundan 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında raporun temininden sonra sanığın hukuki durumu değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, farklı suç yönünden eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2. Suça kullanılan ayakkabı bağının kasten öldürme suçunun işlenmesi için elverişli olup olmadığı hususunda herhangi bir araştırma, inceleme ve tartışma yapılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması,
3. Kabule göre de; a) Sanığın daha önceden tanımadığı, olay öncesi hiçbir diyalogları olmayan şehirlerarası otobüs yolculuğunda önündeki koltukta oturan katılanı sebepsiz yere kasten öldürmeye teşebbüs etmesi ve sırf öldürmüş olmak için öldürme kastı ile hareket etmesi ve bu doğrultuda failin canavarca his sevkinden başka kendisini eyleme iten herhangi bir neden mevcut olmaksızın suçu işlemiş olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b maddesinde düzenlenen canavarca hisle öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
b) Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl aralığında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında, alt sınırdan kısmen uzaklaşılarak ceza tayini yerine, yazılı şekilde hiç yaralanma olmaması durumunda verilen 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, b) Sanık hakkında verilen hapis cezası yönünden 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2023/3553 Esas, 2023/3670 Karar sayılı kararının, eksik inceleme ve kabule göre de; eksik ceza tayini yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı açısından aynı Kanun'un 307/5. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi