Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/185 K.2024/861

Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezaların türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 25.03.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.11.2023 tarihli ve 2023/22888 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/128346 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/128346 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hükümlü hakkında tamamlanmış kasten basit yaralama ve silahla kasten basit yaralamaya teşebbüs (takdir edilen cezanın tamamlanmış kasten yaralama suçuna ilişkin cezadan az olacak şekilde) suçlarından ayrı ayrı cezalar verilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Resmî nüfus kayıt örneklerine göre baba oğul taraflar arasında çıkan tartışmada hükümlünün, tekme ve tokatla vurmak suretiyle mağduru, adlî muayene raporunda belirtildiği üzere; basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaraladıktan sonra aynı zaman dilimi içerisinde bu sefer balta ile yaralamaya çalıştığı, ancak bu eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,...

(3) Kasten yaralama suçunun; a) Üstsoya, altsoya, eşe, boşandığı eşe veya kardeşe karşı, ..., e) Silahla, ..., İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında, ....artırılır." Şeklinde düzenleme yapılmıştır.

3. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün yargılama konusu eylemleri bölünerek Mahkemece hem oğlunu kasten yaralama ve hem de oğlunu silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulmuş ise de mağdur oğlunu esasen 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında tekme ve tokatla yaralamasının ardından kısa bir süre sonra bu defa balta yaralamaya kalkışması,

bu şekilde mağduru kasten yaralamaya yönelik birden çok eylemi aynı suç işleme kastıyla çok kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleştirilmesi nedeniyle, olay bir bütün olarak değerlendirilip hükümlünün tek bir oğlunu silahla kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerekir.

4. Mahkemece hükümlünün eylemleri bölünerek kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından iki ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında mağdur ...'i kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen ...