Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2106 K.2025/7952

Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2020/572 Esas, 2023/411 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/2651 Esas, 2023/3868 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 87/1-d-son cümle ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, delil değerlendirmesinin yanlış olduğuna, silahların eşitliği ilkesine aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; olay tarihinde aralarında herhangi bir husumet bulunmayan, ailece görüşen ve arkadaş olan sanık ile katılanın, sanığın daveti üzerine birlikte Dido Beach isimli işletmeye gittikleri, işletmenin otopark kısmında katılanın 7-8 kişi tarafından yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte darp edilerek yaralandığının anlaşıldığı olayda, sanığın aşamalarda alınan istikrarlı savunmalarında; katılan ile bir süre oturduktan sonra ertesi gün işleri olması nedeniyle işletmeden taksi ile ayrıldığı, katılanın yaralandığını eve geldikten sonra öğrendiğini beyan ederek suçlamayı kabul etmediği,

katılanın olay sonrası kendi imkanları ile hastaneye giderek tedavi olduğu ve sanıktan şikayetçi olduğu, olayın doğrudan bir tanığının bulunmadığı, olay yerini gösterir herhangi bir kamera kaydı ve sair delil bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın meydana gelen darp olayında kimliği tespit edilemeyen 7-8 kişi tarafından katılanın darp edilmesi eylemine katılması ya da eyleme herhangi bir şekilde fiilen iştirak ettiği hususunda, savunmasının aksine mahkumiyetine yetecek, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil mevcut olmadığı halde,

atılı suçtan beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/2651 Esas, 2023/3868 Karar sayılı kararının "sanık yönünden beraat kararı verilmesi gerektiği" nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Sayın üyeler ... ve ...'in hükmün onanması gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Yapılan yargılamaya ve incelenen dosya kapsamına göre, aralarında önceden bir husumet bulunmadığı nazara alındığında arkadaşı olan sanık ...'ı sebepsiz yere suçlaması için bir nedeni olmayan katılanın aşamalardaki tutarlı anlatımları, olayın gerçekleşme biçimi ve bunu doğrulayan adli rapor içeriği bir bütün halinde gözetildiğinde, sanığın kimliği belirlenemeyen kalabalık bir grup içinde yer alıp onlarla birlikte hareket etmek suretiyle katılanı yaşamını tehlikeye sokacak biçimde darp ettiği anlaşıldığından,

Bölge Adliye Mahkemesince isabetli olarak verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki düşüncesine katılmıyoruz.