Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2144 K.2024/6082

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Hanak Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/234 Esas, 2021/336 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.05.2023 tarihli ve 2022/13810 Esas, 2023/3529 Karar sayılı kararı ile kanun yolunun istinaf olarak gösterilmesi suretiyle tarafların yanıltılması ve haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanması gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Hanak Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/181 Esas, 2023/332 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-a, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrikin derecesi ile meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmaması nedeniyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin tatbikinin ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR