Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2153 K.2024/5448

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.02.2021 tarihli ve 2021/79 Esas, 2021/465 Karar sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.09.2023 tarihli ve 2022/9134 Esas, 2023/5369 Karar sayılı ilamı ile bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi üzerine Denizli

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/626 Esas, 2023/531 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüsün derecesine, haksız tahrikin derecesine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde katılanın tarlada çalışmakta iken sanığı görerek yanına gittiği, taraflar arasında sanığın ektiği tarladaki sınır ihtilafı konusunda çıkan tartışmada sanığın katılanı arkası dönük vaziyette iken arka cebinden çıkardığı bıçak ile katılanı omuz ve bel bölgelerinden 2 bıçak darbesi ile adli muayene raporuna göre hayati tehlike geçirmesine sebep olacak ve vücudunda yaşam fonksiyonlarına orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı, koşarak kaçan katılanın telefonla birini aradığını gören sanığın olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının somut olayda bulunmadığı,

katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın ulaştığı boyut nazara alındığında haksız tahrik indirim oranının yerinde olduğu, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, hükmolunan ceza miktarı uyarınca lehe hükümlerin uygulanma imkanının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/626 Esas, 2023/531 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4 maddesi uyarınca Denizli