Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2343 K.2024/6674

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2023 tarihli ve 2022/313 Esas, 2023/358 Karar sayılı kararı ile. Yargıtay

1. Ceza Dairesi'nin 13.06.2022 tarihli ve 2022/1875 Esas, 2022/4935 Karar sayılı ''Yaşadığı ateşli silah yaralanmasından kaynaklı geçirdiği rahatsızlık nedeniyle beyanları yazılı olarak alınabilen, vekilince duruşmada zaman zaman yoğun bakım ünitesine girip nefes almakta zorluk çektiği belirtilen ve yine hakkında gerekçeli kararda ''ağır ve yatalak olacak şekilde'' yaralandığı değerlendirilen katılanda meydana gelen yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veyahut da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda Adli Tıp

2. İhtisas Kurulundan detaylı rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde yetersiz raporlara dayanılarak hüküm kurulması, kabule ve uygulamaya göre de; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek mevcut rapora göre makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, '' nedeniyle verilen bozma ilamına uyularak 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29, 62/1, 53/1-2-3,

63. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat hükmü verilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu oluşturduğuna, öldürme kastının bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine, meşru savunma ve sınırın aşılması şartlarının varlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı,

katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle. İstanbul

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2022/313 Esas, 2023/358 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul