Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2443 K.2024/5471

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2020/1780 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2020/1780 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2022/14456 Esas, 2023/2053 Karar sayılı kararı ile "sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine göre aynı Kanun'un 86/1 maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken, 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde düzenlenen cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek oluşan zararın ağırlığına göre hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak makul hadden cezalar tayini yerine, yazılı şekilde azami hadden cezalar tayini" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2023 tarihli ve 2023/644 Esas, 2023/1263 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, eksik inceleme ile karar verildiğine, ceza miktarının hatalı hesaplandığına, lehe hükümlere, vesaireye ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, suç kastının bulunmadığına, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay tarihinde sanıkların araçla seyir halinde iken kendi aralarında tartışan katılan ile temyiz dışı mağdur ...'ı gördükleri ve tartışmaya müdahil oldukları, sonrasında sanıklar ile katılan ve ... arasında başlayan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine tarafların karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları, sanıkların basit tıbbi müdahale giderilebilecek şekilde, katılanın ise beyin kanaması nedeniyle yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı,

eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının süresi itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ertelemesi ve seçenek yaptırımlara çevirme koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu