Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/249 K.2024/4243

Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

Sanıklar İbrahim, ... ve ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2014/894 Esas, 2016/610 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin Cumhuriyet savcısı(aleyhe), sanıklar ... ve ... müdafii, sanıklar İbrahim ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 05.04.2021 tarihli ve 2021/5724 Esas, 2021/5943 Karar sayılı ilâmı ile sanıklar İbrahim, ... ve ...’e iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-son maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmaması, sanıklar İbrahim, ... ve ...’in cezalarında uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun’un 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılması, mağdur ...’den sanıklar İbrahim, ... ve ...’e yönelen haksız söz ve davranış olmadığı halde sanıkların cezalarında haksız tahrik indirimi yapılması,

sanık ... hakkında kurulan hükmün uzun süreli hapis cezası olduğu gözetilmeden cezanın adli para cezasına çevrilmesi, kabule göre sanıklar İbrahim, ... ve ... hakkında kurulan hükümlerde birden fazla nitelikli hal ihlali ile suç işlemeleri nedeniyle temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Eskişehir

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2021/1902 Esas, 2022/2209 Karar sayılı kararı ile sanıklar İbrahim, ... ve ... hakkında mağdur ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-(c), 87/1-son, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’nin temyiz istekleri özetle; sübuta, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, mağdurun yüzünde sabit iz bulunmadığından yeniden rapor aldırılması gerektiğine, sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdur ... ile sanık ...'ın evli oldukları, mağdur ...'in olay günü akşam saatlerinde alkollü olarak eve geldiği ve eşi ... ile tartıştığı, sanık ...'ın babası olan sanık ... ile kardeşleri olan sanıklar ... ve ...'i, mağdur ...'in ise babası Hasan ve annesi mağdur ...'yi çağırdıkları, taraflar arasında çıkan tartışma sırasında sanıklar ..., ... ve İbrahim'in ele geçmeyen odunlarla ve ayrıca ...'in yine ele geçmeyen şok aletiyle ...'i darp ettikleri olayda, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdur beyanı, tanık anlatımları, mağdurun yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları ve dosya kapsamındaki diğer delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz meydana getirdiğine ilişkin Adli Tıp Kurumu

2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.01.2015 tarihli raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda sanıklar hakkında kurulan hükümlerde haksız tahrik indirimi yapılmamasının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ...

Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında neticeten hükmolunan 3.000, 00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Mağdur ...'a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmı Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir