Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/265 K.2025/5590

Katılan sanık ... müdafii, katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ve katılan sıfatıyla sanık ...'in katılan sanık ...'e yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükmünü temyiz ettiğini belirtmiş ise de, bu suçlara ilişkin ilk derece mahkemesinin hükmü dışında, Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir kararın bulunmadığı anlaşılmakla, belirtilen suçlar dışında verilmiş olan kararlara ilişkin olarak inceleme yapılmıştır.

Katılan sanık ... müdafiinin temyizinin sanık sıfatıyla ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik olduğu, katılan sanık ... müdafiinin hem sanık sıfatıyla hem katılan sıfatıyla kurulan hükme yönelik temyizde bulunduğu belirlenmiştir.

Katılan sanık ...'in eşi olan müşteki ...'in soruşturma aşamasında şikayetçi olduğu ve dava açılmadan öldüğü, bu nedenle katılma hakkının bulunduğu halde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule aykırı olarak katılma talebinin ve temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılması ve katılan sanık ...'in katılma talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede. Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükmü yönünden.

İlk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın atılı suçun üst sınırı 10 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren bir suç olmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereğince kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli ve 2021/169 Esas, 2022/677 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı eylemi sebebiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2022/2425 Esas, 2023/997 Karar sayılı kararı ile, 1. Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs eylemi ile ilgili İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayininin aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması nedeniyle eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1 maddesi uyarınca esastan reddine,

2. Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs eylemi ile ilgili verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin katılan sanık ...'in katılan sıfatıyla yapmış olduğu istinaf başvurusu ile ilgili olarak ise, davaya katılmasının 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesindeki kanuni düzenleme nedeniyle mümkün olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine, anılan kararın katılan sanık ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesi 29.09.2023 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; bıçağın müşteki ...'e ait olması nedeniyle meşru savunma hükümleri uygulanarak beraat etmesi gerektiğine, aksi halde haksız tahrik indiriminin üst hadden yapılması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan sanık ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede.

Katılan sanık ...'in eşi olan müşteki ...'in soruşturma aşamasında şikayetçi olduğu ve dava açılmadan öldüğü, bu nedenle ...'in katılma hakkının olduğu belirlenerek sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten öldürme ve teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik lehe ve aleyhe istinaf taleplerinin birlikte değerlendirip karar verilmesi yerine, usule aykırı olarak ...'in katılma talebinin reddine karar verilip istinaf isteminin değerlendirilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükmü yönünden. 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen.

“On yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE B.

Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi