Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3011 K.2024/7374

Ek karar yönünden. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar ... ve ... hakkında verilen 09.01.2024 tarihli ve 2022/2441 Esas, 2023/2176 Karar sayılı ek kararın.

5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenmiştir. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan .

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara

17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2014/364 Esas, 2021/829 Karar sayılı kararıyla sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 53. maddeleri uyarınca 6'şar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ... için 1. kez, ... için 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.11.2023 tarihli ve 2022/2441 Esas, 2023/2176 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-d,

29 ve 53. maddeleri uyarınca 4'er yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ... için 1. kez, ... için 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...’ın temyiz sebepleri özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurun şikayetçi olmadığına, mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanık ... vasisinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve mahkûmiyetine yeterli delil olmadığına, 3. Sanık ...’ın temyiz sebepleri özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine ve mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerle sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların üzerine atılı suçun şikayete tabi olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2011 tarihli ve 2010/419 Esas, 2011/60 Karar sayılı ilâmında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ise de bu ilamda tekerrüre esas alınan Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.1997 tarihli ve 1997/817 Esas, 1997/977 Karar sayılı kararına konu cezanın 11.06.2000 tarihinde yerine getirildiği ve Ankara

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2011 tarihli ve 2010/419 Esas, 2011/60 Karar sayılı kararına konu eylemlerin 3 yıl geçtikten sonra 06.03.2004 - 15.03.2004 tarihlerinde işlendiği, bu haliyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ...'in mağdurlar ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik ve sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ... ve ...'na yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin, 09.01.2024 tarihli ve 2022/2441 Esas, 2023/2176 Karar sayılı ek kararı yönünden. 5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddenin ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanıkların temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, C. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden.

Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.11.2023 tarihli ve 2022/2441 Esas, 2023/2176 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, D.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden. Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.11.2023 tarihli ve 2022/2441 Esas, 2023/2176 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün tekerrür uygulanmasına ilişkin fıkrasından "ikinci kez" ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara