Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3023 K.2024/6879

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2021 tarihli ve 2019/1265 Esas, 2021/86 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin katılan ... vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli ve 2022/4288 Esas, 2022/4298 Karar sayılı ilâmı ile özetle "birden fazla nitelikli yaralanmaya sebep olan sanıklar hakkında temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Şanlıurfa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2023 tarihli ve 2022/1209 Esas, 2023/1119 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle: sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, ceza miktarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyet kararlarının hatalı olduğuna, eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı anlaşıldığından, katılan ... vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e maddelerinin uygulanması ile bulunan 3 yıl 9 ay hapis cezasının, aynı kanunun 87/1-d maddesi ile 1 kat arttırılması sonucu 6 yıl 18 ay hapis cezası yerine 7 yıl 6 ay hapis cezasına, 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirilmesi ile 5 yıl 15 ay hapis cezası yerine "6 yıl 3 ay" hapis cezası tayin edilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı bentte açıklanan "hesap hatası ile fazla ceza tayini" nedeniyle Şanlıurfa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2023 tarihli ve 2022/1209 Esas, 2023/1119 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkralarında sonuç cezaya ilişkin kısımdaki "6 yıl 3 ay" ibarelerinin çıkartılmasına, yerine "5 yıl 15 ay" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,