Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3156 K.2026/823

Mahkemesindeki 07.11.2023 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını, davaya katılmak istemediğini beyan ettiği bu nedenle mağdur vekilinin verilen hükmü istinaf etme hak ve yetkisi bulunmadığından sıfat yokluğu nedeniyle mağdur ... vekilinin istinaf isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi gereğince itirazı kabil olmak üzere reddine karar verildiği anlaşılmakla, mağdur ... vekilinin bu kararla ilgili istemi itiraz merciince değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ve müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, sanığın 23.12.2025 tarihli dilekçesi ve 26.12.2025 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2023 tarihli ve 2023/153 Esas, 2023/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a-e, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 25.01.2024 tarihli ve 2023/2658 Esas, 2024/297 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde.

Sanığın aşamalardaki anlatımları ile bununla uyumlu olay yeri inceleme raporu, tanık ... ile mağdur ...'nin beyanları ve dosya içeriği uyarınca mağdur ...'in oğlu, mağdur ...'nin ise kardeşi olan sanık ...'in olay tarihinde ikametlerinde birlikte bulundukları sırada mağdurların fuhuş yaptıkları zannıyla hareket ederek suçta kullandığı bıçakla doğrudan mağdurlara saldırdığı, mağdur ...'nin bu saldırıdan ilk aşamada evden çıkarak kurtulmaya çalıştığı ancak sanığın annesi olan mağdur ...'e yönelmesi ve anılan mağdurun adli muayene raporunda belirtilen biçimde yaraladığını görmesi üzerine mağdur ...'nin ikamete döndüğü,

bu defa araya girerek sanığa engel olduğu, sanığın bu aşamada mağdur ...'e yönelik eylemine engel hal teşkil eden mağdur ...'nin araya girmesi sonucu mağdur ...'ye yönelik eylemine devam ettiği ve adli muayene raporunda belirtilen biçimde birden fazla bıçak darbesi sonucu yaraladığı, mağdur ...'in fırsatını bularak diğer oğlu tanık ...'i aradığı,

sanığın yaralaması sonucu yere düşen ...'ye yönelik eylemini tamamladığı düşüncesiyle, aynı iradeyle tekrar mağdur ...'e saldırısına devam ettiği, olay yeri inceleme raporundan anlaşılacağı üzere mağdurun etkin direnmesi ve yaşanan boğuşmanın şiddeti dikkate alındığında suçta kullandığı bıçağın dahi parçalandığı, bu esnada tanık ...'in ikamete gelerek sanığın mağdur ...'e yönelen eylemine engel olduğu ve sanığa tokat atarak evden uzaklaştırdığı olayda;

sanığın en başından itibaren mağdurlara yönelik öldürme kastıyla hareket ettiğine dair ikrar ve buna ilişkin davranışları ile kastın bölünmezliği ilkesi, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, mağdurların hedef alınan vücut bölgeleri, mağdur ...'e yönelik eylemini tamamlamasına neden olan engel hallerin varlığı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdur ...'ye yönelik öldürme kastı ile hareket ettiği gibi mağdur ...'e yönelik ortaya çıkan kastının da öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d-f,

35/2 maddeleri uyarınca nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ve müdafiinin temyiz istemi yönünden Sanık ve müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, sanığın 23.12.2025 tarihli dilekçesi ve 26.12.2025 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olması nedeniyle temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz sebebi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 25.01.2024 tarihli ve 2023/2658 Esas, 2024/297 Karar sayılı kararının "suç vasfı" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi