Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3244 K.2024/3796

Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti yapma, nitelikli hırsızlık, hırsızlık, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından İstanbul Anadolu

1. İnfaz Hakimliğinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/1916 değişik iş sayılı içtima kararı ile 15 yıl 50 ay 69 gün hapis cezasına hükümlü ...'nın, bu cezasının infazı sırasında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin kabulüne dair Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 17.08.2023 tarihli ve 2023/543 sayılı kararının onaylanması talebinin reddine, açık ceza infaz kurumuna ayrılma kararının kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu

3. İnfaz Hakimliğinin 17.08.2023 tarihli ve 2023/8899 Esas, 2023/8894 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.08.2023 tarihli ve 2023/2283 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.02.2024 tarihli ve 94660652-105-34-28323-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve 20243/20633 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve 20243/20633 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8/1-2-c maddesinde, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;..c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, cezasının infazı sırasında, kapalı kurumdan firar ettiği anlaşılan hükümlünün mevcut durumda açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı belirtilmiş ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 58/3 üncü maddesinde "Çocuk eğitimevlerine nakiller kurum görevlisinin nezaretinde yapılır. Açık ceza infaz kurumlarına nakiller ise kurum görevlisi olmaksızın yapılır.

Bu hâlde hükümlünün, aynı il sınırları içinde bulunan ceza infaz kurumları arasındaki nakillerde aynı gün içinde; farklı illerde bulunan ceza infaz kurumları arasındaki nakillerde ise kurum amirinin kırksekiz saati geçmeyecek şekilde belirleyeceği süre içinde, nakledildiği açık ceza infaz kurumuna giriş yapması gerekir.

Belirlenen sürelerde açık ceza infaz kurumuna giriş yapmayan hükümlüler hakkında 97 nci madde hükümleri uygulanır" şeklinde düzenleme bulunması, Hükümlü hakkında düzenlenen 02.08.2017 tarihli hükümlü nakil belgesinde, hükümlünün kurum yanında kurum görevlisi olmadan nakledildiğine dair hususun ve hükümlünün de nakledildiği kuruma teslim olacağına ilişkin beyanının yer alması,

gerek nakli düzenleyen 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 58/3 üncü maddesinde, gerekse nakil belgesinde, kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna nakledilen hükümlünün, nakil sürecinde halen kapalı ceza infaz kurumu hükümlüsü mü, yoksa açık ceza infaz kurumu hükümlüsü mü olduğuna dair bir kayıt bulunmaması hususu dikkate alındığında, Hükümlünün 02.08.2017 tarihinde Arhavi K 1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan firar ettiğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna ayrılmayacağı yönünde karar verildiği,

sanığın 02.08.2017 tarihli hükümlü nakil belgesi ile Arhavi K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan Ardahan Ceza İnfaz Kurumuna nakledildiği, ancak hükümlünün 03.08.2017 tarihinde Ardahan Cezaevine teslim olmayarak firar ettiğinin anlaşıldığı, kapalı cezaevinden nakline karar verilen hükümlünün açık ceza infaz kurumuna teslim olmaması durumunda, bu hususta açık bir düzenleme bulunmadığından, lehine değerlendirme ile açık ceza infaz kurumundan firar ettiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Hükümlünün Arhavi K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz ettiği sırada, İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 01.08.2017 tarihli ve 2017/115 karar sayılı kararı ile kalan cezasının Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazının uygun olacağına karar verildiği ve Cumhuriyet Başsavcılığına onay için gönderildiği, onay işlemi sonrası Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verilen hükümlünün 02.08.2017 tarihinde kendisine 24 saat süreyle izin verilmek suretiyle Ardahan Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakledildiği,

kapalı ceza infaz kurumundan ayrılan hükümlünün izin süresi bitiminde teslim olmayarak firar ettiği anlaşılmakla, henüz açık ceza infaz kurumuna teslim olmamış olsa da, hakkında açık ceza infaz kurumuna ayrılması yönünde karar verilen ve fiilen kapalı ceza infaz kurumundan ayrılışı yapılan hükümlünün firar eyleminin kapalı ceza infaz kurumundan firar olarak değil açık ceza infaz kurumundan firar olarak değerlendirilmesinin gerektiği gözetilerek hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken,

firar eyleminin kapalı ceza infaz kurumundan firar olarak kabulü suretiyle verilen İnfaz Hakimliği kararına karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR