Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3312 K.2025/4846

İadesi talep edilen hakkında verilen geri verilme talebinin kabul edilebilir olduğuna dair kararın.

6706 sayılı Cezaî Konularda Uluslararası Adlî İş Birliği Kanunu'nun (6706 sayılı Kanun) 18/4. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 285. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı ... Bürosunun 25.11.2022 tarihli talepnamesi ile Arnavutluk vatandaşı 1993 doğumlu ... hakkında 2020 tarihinde ...'yı kasten öldürmeye iştirak etme ve yasadışı silah ve mühimmat üretme ve taşıma suçlarından Arnavutluk adli makamlarınca anılan ülkeye iadesi amacıyla A-6621/7-2021 kontrol numaralı kırmızı bülten ile aranan sanığın iadesine ilişkin talepte bulunmuştur. 2. İstanbul

18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2022/428 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararı ile iadesi talep edilenin kasten öldürme suçundan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesi, 6706 sayılı Kanun hükümleri, Türkiye Cumhuriyeti ile Arnavutluk Cumhuriyeti arasında hukuki ve cezai konularda adli iş birliği anlaşması uyarınca, iadesi talep edilen ...

(1993 doğumlu) geri verilme talebinin yerinde olduğu anlaşılmakla Arnavutluk Cumhuriyeti'ne geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

İadesi talep edilen müdafiinin temyiz istemi özetle; iadesi talep edilenin suçsuz olduğuna, iade edilmesi durumunda işkence ve kötü muameleye maruz kalacağına, tutuklama kararı verilebilmesi için gerekli olan kuvvetli şüphe şartı oluşmadığına, iade kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Her ne kadar tebliğnamede hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiş ise de. Mahkemece verilen geri verilme talebinin yerinde olduğuna ilişkin kararda isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. İadesi talep edilen ile iadesine karar verilenin aynı kişi olduğu hususunda tereddüt bulunmadığı, kasten öldürmeye iştirak etme ve yasadışı silah ve mühimmat üretme ve taşıma suçlarından yargılandığı, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmadığı, atılı suçların Türk Ceza Hukuku Mevzuatına göre de suç teşkil ettiği ancak bu suçların düşünce suçu ya da siyasi veya askeri suçlardan olmadığı,

yine işlenen suçların Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin güvenliğine, Türk Devleti veya Türk vatandaşına ya da Türk Kanununa göre kurulmuş tüzel kişi zararına işlenmiş suçlardan olmadığı aksine Türk vatandaşı olmayan sanık tarafından işlendiği iddia edilen suçların Arnavutluk Cumhuriyeti'nde işlenmiş olması nedeniyle Türkiye Cumhuriyeti'nin yargı yetkisine giren suçlardan olmadığı; suç tarihi itibarıyla Arnavutluk Cumhuriyeti Ceza Yasası'na göre davanın zamanaşımına uğramadığı.

Arnavutluk Cumhuriyeti'ne geri verilmesi halinde ırkı, dini, vatandaşlığı, sosyal bir gruba aidiyeti ya da siyasi görüşü nedeniyle farklı bir kovuşturma ya da soruşturma göreceğine dair şüphe ya da delil bulunmadığı gibi işkence ya da kötü muameleye maruz kalacağına dair herhangi bir şüphe sebebinin de bulunmadığı,

yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı anlaşıldığından Türkiye'nin taraf olduğu Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 16/4 ve 6706 sayılı Kanun'un 14. maddeleri uyarınca, kasten öldürme ve yasak silah bulundurma suçlarından Arnavutluk Cumhuriyeti'ne iadesi amacıyla Arnavutluk Cumhuriyeti vatandaşı 1993 doğumlu ...'nin 5271 sayılı Kanun'un 202. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesi,

6706 sayılı Kanun'un 18 ve devamı maddeleri gereğince iadesini talep eden Arnavutluk Cumhuriyeti'ne iadesi talebinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin Mahkemenin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, iadesi talep edilen müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul

18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2022/428 Esas 2024/77 Karar sayılı kararında iadesi talep edilen müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul