Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3359 K.2025/3414

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/55 Esas, 2022/362 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2.e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.02.2024 tarihli ve 2022/2328 Esas, 2024/332 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1.g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suçun işlenmediğine, suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükmün gerekçe ihtiva ettiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mahkemece yapılmış eksik bir incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın tekerrüre esas sabıkasının olması nedeniyle, hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

mağdurdan sanığa yönelen haksız bir davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; sanığın hamili bulunduğu ruhsatsız silahı ile mağduru sol femur distalde iki yerde, sol tibia proksimalinde, sağ femur distalde ve sağ tibia proksimalinde kurşun isabetleriyle, hayati tehlike geçirmeksizin ağır (6.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda; hedef alınan bölgelerin hayati nitelikte olmaması, isabet yerlerinin bacak bölgesi olması nedeniyle herhangi bir iç organ hasarının oluşmaması, mağdurun anlatımına göre engel durum bulunmadığı halde eylemine kendiliğinden son veren sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair kesin bir delilin bulunmadığı,

bu nedenle eyleme bağlı olarak kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulüyle; sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan sonucu temel ceza tayininde etkili olacak biçimde makul bir ceza belirlenerek hüküm kurulması yerine suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.02.2024 tarihli ve 2022/2328 Esas, 2024/332 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.b maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi