Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/3367 E. , 2026/898 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/887 E., 2024/546 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/3367 E. , 2026/898 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/887 E., 2024/546 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ve 2022/243 Esas, 2023/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanunun 283/1. maddesi uyarınca infazın 3 yıl 9 ay üzerinden yapılmasına karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.03.2024 tarihli ve 2023/887 Esas, 2024/546 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılmasına, zorunluluk haline,vekalet ücretine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması ile zorunluluk hali hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, vekalet ücret takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanığın olay günü mezatçılık yapan katılanın dükkanına geldiği, taraflar arasında ürün pazarlığı nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın mağdurun baş bölgesine doğru otomobilinin anahtarıyla vurması sonucu mağdurun şakak bölgesine aldığı darbeyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunmaması, olay günü sanığın ani bir kızgınlıkla katılana araba anahtarı ile vurarak yaraladığı, katılandaki darbe sayısının azlığı, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan alt sınırdan sonuca etkili olacak şekilde uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.03.2024 tarihli ve 2023/887 Esas, 2024/546 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Sanığın en başta yerel mahkeme tarafından verilen ceza miktarına ilişkin kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. bendi uyarınca Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2026 tarihinde karar verildi.