Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3362 K.2024/7638

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2014/149 Esas, 2014/247 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 23.10.2017 tarihli ve 2017/79 Esas, 2017/13314 Karar sayılı ilâmı ile sanığın nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine vasıfta yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2017/436 Esas, 2018/8 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verilmiştir. 3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 12.07.2023 tarihli ve 2019/3-560 Esas, 2023/398 Karar sayılı kararı ile Ankara Batı

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2017/436 Esas, 2018/8 Karar sayılı direnme kararının sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalan nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu ve cezasında en üst düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden, aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması kaydıyla bozulmasına ve dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bozma ilâmı üzerine Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2023/808 Esas, 2024/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri; sanığın en üst hadden cezalandırılması, ağırlaştırıcı nedenlerin uygulanması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve katılan Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, vesaire,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, öldürme ya da yaralama kastının bulunmadığına ve atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı