Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3485 K.2024/4802

Kurumunda tutuklu olarak bulunan ...'ın, hükümlü ve tutukluları daha az cezayı gerektiren şekilde kasten yaralama eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-e maddesi uyarınca 2 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 15.09.2023 tarihli ve 2023/572 sayılı kararının şikayet edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından verilen disiplin cezasının onaylanmasına ilişkin Mersin İnfaz Hakimliğinin 09.10.2023 tarihli ve 2023/12253 Esas,

2023/12278 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin merci Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2023 tarihli ve 2023/1323 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.03.2024 tarihli ve 94660652-105-33-3629-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve 2024/37721 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve 2024/37721 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Her ne kadar merci Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince, hükümlü hakkında verilen disiplin cezasının kanunda öngörülen 15 günlük soruşturma süresinden sonra tamamlandığından bahisle itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de. Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 03.02.2023 tarihli ve 2023/818 Esas, 2023/270 Karar sayılı ilamında yer alan "..Hücreye koyma disiplin cezasının infazına başlayabilmek için infaz hakiminin onayının alınması aşamasında kesinleşmiş disiplin cezasının esasına ilişkin olarak tarafların itiraz etme, İnfaz Hakimliğinin ve itiraz merciinin de kesinleşmiş disiplin cezası kararıyla ilgili olarak esastan inceleme yaparak, doğrudan kaldırma yetkisinin bulunmadığı,

inceleme yetkisinin disiplin cezası verildiği sırada değerlendirme konusu yapılmayan ancak cezanın infazı aşamasında değerlendirmeye alınmasında zorunluluk bulunan hükümlünün sağlık durumu, infaza geçilmesi için gerekli hukuki ve fiili koşulların uygun olup olmadığı gibi hususlarla sınırlı olduğu,

ancak bu incelemeleri yaptığı sırada kesinleşen disiplin cezasının usul ve yasaya aykırı olduğu ve bu nedenle infazının yapılmaması gerektiğinin anlaşılması durumunda, bu aşamada disiplin cezasının infazına başlanmasına yer olmadığına ve disiplin cezasının kaldırılması için idari işlemlerin başlatılması amacıyla yetkili ve görevli idari birimlere bildirimde bulunmasına karar verilmesi gerektiği.." şeklindeki açıklamaya ve 5275 sayılı Kanun’un “Disiplin soruşturması” başlıklı 47 nci maddesinin 2 nci fıkrasında,

“Hükümlülerin diğer disiplin cezalarını gerektiren eylemlerinin öğrenilmesinden itibaren derhâl ve en geç beş gün içinde kurum en üst amirince atanan bir görevli tarafından soruşturmaya başlanır.", aynı maddenin 3 üncü fıkrasında “(Değişik:14/4/2020-7242/27 md.) Soruşturma en geç onbeş gün içinde tamamlanır. Firar hâlinde bu süre hükümlünün yakalandığının öğrenildiği tarihte başlar. Düzenlenen rapor ve ekleri disiplin kuruluna sunulur.

Soruşturma süresi eylemin ve soruşturmanın niteliğine göre infaz hâkiminin yazılı onayı ile yedi güne kadar uzatılabilir.” ve yine aynı maddenin 5 inci fıkrasında, “Disiplin cezaları disiplin kurulunca evrak üzerinden görüşülerek en geç üç gün içinde karara bağlanır.” şeklinde yer alan düzenlemelere nazaran, Adı geçen tutuklunun 24.08.2023 tarihinde cezaevi hükümlüsü olan Muhammet Serhat Güçin ile aralarında çıkan tartışma sonucu birbirlerini darp etmeleri nedeniyle 24.08.2023 tarihinde tanzim edilen tutanağa istinaden,

25.08.2023 tarihinde muhakkik tayini ile hakkında soruşturma işlemine başlanıldığı ve 06.09.2023 tarihinde savunmasının alındığı, Ceza İnfaz Kurumunun 08.09.2023 tarihli ve 2023/79332 sayılı yazısı ile ek süre talebinde bulunması üzerine, Mersin İnfaz Hakimliğinin 08.09.2023 tarihli ve 2023/1982 Muhabere sayılı kararı ile soruşturma kapsamında gerekli işlemlerinin tamamlanamadığından bahisle 5275 sayılı Kanun'un 47/3 üncü maddesi uyarınca 7 gün ek süre verilmesinin uygun görülmesi üzerine muhakkik tarafından 15.09.2023 tarihli disiplin soruşturma raporunun tanzim edilerek,

Disiplin Kurulu Başkanlığının 15.09.2023 tarihli ve 2023/572 sayılı kararı ile disiplin soruşturmasının söz konusu sürelere ve soruşturma usulüne uyularak tamamlandığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 48/3-a maddesi uyarınca kesinleşen disiplin cezasının infazına başlamak için infaz hakiminin onayının alınması sırasında, hükümlünün bu onama kararına karşı, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7 nci maddesi ile 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu'na eklenen geçici 2 nci maddesi,

anılan Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik ile hükümlüye itiraz hakkı verilmiş olup, itiraz merciinin kesinleşmiş disiplin cezası kararıyla ilgili olarak esastan inceleme yaparak, disiplin cezasını doğrudan kaldırma yetkisinin bulunmadığı, inceleme yetkisinin disiplin cezası verildiği sırada değerlendirme konusu yapılmayan ancak cezanın infazı aşamasında değerlendirmeye alınmasında zorunluluk bulunan hükümlünün sağlık durumu, infaza geçilmesi için gerekli hukuki ve fiili koşulların uygun olup olmadığı gibi hususlarla sınırlı olduğu,

ancak bu incelemeleri yaptığı sırada kesinleşen disiplin cezasının usul ve yasaya aykırı olduğu ve bu nedenle infazının yapılmaması gerektiğinin anlaşılması durumunda, bu aşamada disiplin cezasının infazına başlanmasına yer olmadığına verilen onama kararının kaldırılmasına, tespit edilen hukuka aykırılığın giderilmesi için yasal yolların başlatılması yönünde ilgili birime ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

3. Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde, hükümlünün disiplin soruşturmasına konu 24.08.2023 tarihli eylemi ile ilgili olarak aynı gün kurum görevlileri tarafından tutanak tutulduğu ve kurum müdürü tarafından 25.08.2023 tarihinde disiplin soruşturması yapılmak üzere muhakkik tayin edildiği, disiplin soruşturması sırasında Mersin İnfaz Hakimliğinin 08.09.2023 tarihli kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 7 günlük ek süre verildiği,

ek sürede kullanılmak suretiyle muhakkik tarafından usulüne uygun olarak yapılan disiplin soruşturması sonunda düzenlenen 15.09.2023 tarihli raporun Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığına sunulduğu ve Disiplin Kurulu Başkanlığının 15.09.2023 tarihli ve 2023/572 sayılı kararı ile hükümlünün 2 gün hücre cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, disiplin soruşturmasının kanunda öngörülen yasal süre içerisinde başlatıldığı ve yasal süre içerisinde tamamlanarak, hükümlünün eylemine uyan disiplin cezası ile cezalandırıldığı,

yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, disiplin soruşturmasının 15 günlük yasal sürede bitirilmediği gerekçesiyle itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR