Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3541 K.2024/6953

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2012 tarihli ve 2011/152 Esas, 2012/34 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin 16.09.2014 tarihli ve 2014/9637 Esas, 2014/29592 Karar sayılı kararıyla özetle; eksik inceleme ve hesap hatası neticesinde eksik ceza tayini nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarih ve 2023/26 Esas, 2023/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, hükmün açıklanması suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın olay tarihinde arkadaşlarıyla alkollü restoranda yemek yediği esnada mağdurun da arkadaşlarıyla restorana geldiği, sanığın arkadaşı Uğur ile mağdurun birlikte geldiği arkadaşı Feramis arasında önceye dayalı husumet sebebiyle sözlü tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın tabancayla havaya iki el ateş ettiği, mağdurun ve arkadaşlarının sanığa müdahale ederek elindeki tabancayı almaya çalıştıkları sırada sanığın mağdurun sol el başparmağını ısırdığı, mağdurun parmağında hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece etkileyecek nitelikte kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Mahkemece lehe hükümlerin değerlendirildiği, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle ile uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Mağdur hakkında Amasya Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 29.12.2014 tarihli adli raporda sanığın eylemi neticesinde mağdurun sol el baş parmağında hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece etkileyecek nitelikte kırık oluştuğunun belirtilmesi karşısında, sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Mağdur hakkında Gümüşhacıköy Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 29.10.2011 tarihli raporda sol başparmakta distal flankstan ampute olduğunun ve yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğunun belirtildiği,

Amasya Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 29.12.2014 tarihli raporda ise sol el baş parmağında hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece etkileyecek nitelikte kırık oluştuğunun ancak yaralanmasının organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olmadığının belirtildiği anlaşılmakla söz konusu raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için mağdurun tüm tedavi evrakları ve dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilip, muayenesi yaptırılarak,

5237 sayılı Kanun'un 86 ve 87. maddesindeki ölçütlere göre yaralanmasının özellikle duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde rapor aldırılmadan, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3 ve 4.) paragraflarda açıklandığı üzere sanık hakkında eksik incelemeyle eksik ceza tayini nedeniyle Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarih ve 2023/26 Esas, 2023/92 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine,