Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3587 K.2025/9667

Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yönünden inceleme yapan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenlenme uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yatağan

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/307 Esas, 2021/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/1-c, 87/1-son, 87/3, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2022/10730 Esas, 2022/8816 Karar sayılı ilâmıyla özetle; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmemesi nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın dikkate alınarak gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir. 2. Yatağan

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/293 Esas, 2024/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-c, 87/1-son, 87/3, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından inceleme dışı ... ile birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58/2. maddesi.

"Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklinde düzenlemiştir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; sanığın Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/42 Esas, 2018/780 Karar sayılı ilâmına konu kasten yaralama suçundan verilen 5 ay 18 günlük hapis cezasına mahkûmiyet hükmünün 15.03.2019 tarihinde kesinleşmiş ve 05.08.2021 tarihinde infaz edilmiş olması nedeniyle inceleme konusu suç tarihi olan 08.03.2020 tarihi itibariyle ilâmın infazından 3 yıllık sürenin geçmemesi nedeniyle tekerrüre esas olduğu, anılan ilâmda tekerrür hükümlerinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olduğu,

bozma öncesi sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulandığı, bu durumun bozma nedeni yapılmadığı dikkate alınmadan ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında tekerrrür hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Yatağan

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/293 Esas, 2024/120 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "Sanığın adli sicil sabıka kaydında yer alan, kesinleşme tarihlerine göre tekerrüre esas olan, ancak kesinleşen kararların infazı gerçekleştiği için tekerrür hesaplamasında infaz tarihlerinin esas alınmasıyla, suç tarihinden sonraki tarihlerde gerçekleşen infaz tarihlerine göre derdest dosyanın suç tarihinin,

adli sicil kaydında yer alan herhangi bir sabıka ilamında tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından sanık hakkında TCK'NIN

58. MADDESİ UYARINCA TEKERRÜR HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA," ibarelerinin çıkartılmasına, yerine "Sanığın daha önceden Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2018 tarihli ve 2018/42 Esas, 2018/780 Karar sayılı ilamında mahkum olduğu 5 ay 18 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin İKİNCİ DEFA TEKERRÜRE ESAS olduğu anlaşıldığından, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında hükmolunan cezanın TCKnın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,