Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/3594 E. , 2024/6871 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/184 E., 2024/26 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama 1. Mağdurun katılan sıfatı bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. m
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/3594 E. , 2024/6871 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/184 E., 2024/26 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama 1. Mağdurun katılan sıfatı bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir. 2. Sanık müdafii ve vasisinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bozma üzerine verilen Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2019/228 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii ve vasisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.04.2023 tarihli ve 2022/15411 Esas, 2023/2099 Karar sayılı kararı ile "eksik inceleme ve erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiği" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2024 tarihli ve 2023/184 Esas, 2024/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a, 87/1-d-son, 29/1, 32/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii ve vasisinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezaî sorumluluğunun bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, eksik inceleme bulunmadığı, sanık hakkında doğru uygulama sonucu bulunan asıl ceza miktarı itibarıyla lehe hükümlerin yasal olarak uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından; ileri sürülen temyiz sebepleri ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Bozma öncesi sonuç cezanın sanık hakkında kazanılmış hak teşkil ettiği, uygulama sırasında sonuç cezanın bozma öncesi miktar olan 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi yerine, sonuç ceza şeklinde hükmolunması ve kazanılmış hakka ilişkin kanun maddesinin kararda gösterilmemesi 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesi gereğince hukuka aykırı bulunmuş, bu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR 1. Mağdur vekilinin temyiz isteği yönünden: Sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan eden mağdurun, kamu davasına katılmak istemediğini beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, vekilinin 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteminin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317.maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanık müdafii ile vasisinin temyiz istemleri yönünden; Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan "kazanılmış hakta hatalı uygulama, kazanılmış hakta uygulanan kanun ve maddesinin kararda gösterilmemesi" nedenleriyle Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2024 tarihli ve 2023/184 Esas, 2024/26 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve vasisinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden; sanık hakkında kurulan hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden "sanığın 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılmasına, yerine " 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, cezasının bozma öncesi miktar olan 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.