Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3677 K.2024/7937

Sanığın yokluğunda verilen Karşıyaka

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/255 Esas, 2015/721 Karar sayılı kararın doğrudan mernis adresine tebliğ edildiği belirlenmekle tebliğ işleminin usûlüne uygun olmadığı anlaşılmış ise de sanığın öğrenme üzerine 13.01.2016 tarihinde yaptığı temyiz isteminin Mahkemece 29.01.2016 tarihli ek karar ile reddedildiği, anılan ek kararın ise sanığın doğrudan mernis adresine, mağdur ... imzasına tebliğ edildiği, yapılan tebliğ işleminin usûlüne uygun olmadığı da tespit edildiğinden anılan ek kararın kaldırılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/255 Esas, 2015/721 Karar sayılı kararı ise sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; verilen cezayı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 01.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka