Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/3897 E. , 2025/6307 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3506 E., 2024/118 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/3897 E. , 2025/6307 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3506 E., 2024/118 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2016/480 Esas, 2019/243 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2019/3506 Esas, 2024/118 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ilişkindir. 3. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 5237 sayılı Kanun'un 25... /2. maddelerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden sanık lehine meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşulları oluşmayıp asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dosya kapsamına göre, sanık ... ile temyiz dışı ... ... aynı apartmanda komşu oldukları, katılan ...'in ise ... ... oğlu olduğu, olay günü ....... ile ... ... arasında ... .... apartman önüne aracını park etmesi nedeniyle tartışma yaşandığı, tartışmanın kısa süre içinde kavgaya dönüştüğü, ardından bu kavgaya ... ... içinde bulunduğu grubun da katıldığı, kavga sırasında ... ... levye kullandığı, ... ise evinden aldığı av tüfeğiyle etkili mesafeden ... ... ve ... .... en az iki el ateş ettiği, batın ve karın bölgelerinden isabetler alan, ince bağırsağında harabiyet oluşan, beşinci derece kot kırığına maruz kalan ve hayati tehlike geçiren .. ...., yapılan acil ameliyat sonucu kurtulduğu olayda, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, atış mesafesi ve yaraların nitelikleri göz önüne alındığında, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan suç vasfına ilişkin nedenle katılan vekilinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2019/3506 Esas, 2024/118 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y Komşu olan sanık ve akrabaları ile mağdurlar arasında yaşanan karşılıklı hakaret ve fiili saldırı sonucunda, sanığın eve çıkarak aldığı av tüfeğini iki kez ateşleyerek yakın mesafeden mağdurları yaraladığı olayda; 1. Mağdur ve sanıklar arasında gürültü yapılmasından kaynaklanan geçimsiz bulunsa da aralarında öldürmeyi gerektiren bir husumet bulunmaması, 2. Olay yerinde bulunan ve polis olan tanık yanında diğer tanıkların beyanlarına göre av tüfeğiyle olay yerine gelen sanığın önce mağdurlardan .. ...’in ayağına doğru nişan alarak ateş etmesi ve bu kişinin yere düşmesinden sonra kendine demir çubukla saldıran .. .....’a da yine ayağına nişan alarak ateş etmesi, 3. Olay yerinde iki kartuş bulunması ve tanık beyanlarına göre iki el atış yapılmış olması, 4. Sanığın mağdurların hayati bölgelerine birden fazla atış yapabilme imkanı varken sadece ayaklarını hedef olara tek atış yapması, 5. Her ne kadar mağdurlardan ...karın ve çene bölgesinden de vurulmuş olsa da, iki kez ateş edilen olayın gelişimine göre mağdur ...’in karın bölgesine gelen saçmaların mağdur ... ....’ın ayağına yapılan atıştan kaynaklandığının kabul edilmesi gerektiği ve bu kabulün mağdur ...’in mahkemedeki ifadesinde ilk atış nedeniyle yere düştüğü ve ardından babasına yapılan atıştan yayılan saçmaların karın, göğüs ve çenesine isabet ettiği şeklinde doğrulaması, Hususları dikkate alındığında, yakın mesafeden ateş etmesi nedeniyle istemesi halinde mağdurların vücudunun hayati bölgelerinden vurması muhakkak olan sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip olduğu kasta bakılmaksızın, sadece fiilin öldürmeye elverişli olduğu ve verdiği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak, yaralama kastıyla hareket ettiği konusunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin yaralama suçu yerine adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.