Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3886 K.2025/9080

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesi gereği kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve temyiz incelemesi aleyhe temyiz edilen suç vasfı ile sınırlı olarak yapılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2021/487 Esas, 2023/389 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2023/2289 Esas, 2024/78 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede. Oluşa, taraf ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe suç vasfına yönelik temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2023/2289 Esas, 2024/78 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Rize