Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3880 K.2024/8008

Gerekçeli karar başlığında maktulün adına yer verilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, duruşmalı olarak yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2023 tarihli ve 2022/110 Esas, 2020/36 Karar sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.12.2023 tarihli ve 2023/3045 Esas, 2023/7721 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonucu İzmir

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.02.2024 tarihli ve 2024/13 Esas, 2024/66 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 38/1, 82/1-a ve 53/1. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca hükümlünün neticeten 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki temyiz sebepleri özetle ; eksik incelemeye ve sair yönlere, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme (taammüden öldürme) suçundan 765 sayılı (Mülga) Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 450/4, 64, 31 ve 33. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay

1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Kanun’un 9.maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu bozma üzerine kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Mahkemece 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu ceza olan 24 yıl hapis cezasının belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle İzmir

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.02.2024 tarihli ve 2024/13 Esas, 2024/66 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün kazanılmış hakka ilişkin bölümündeki ibarelerin yerine gelecek şekilde "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek cezanın 24 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması suretiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,