Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3936 K.2024/6939

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2013 tarihli ve 2012/670 Esas, 2013/339 Karar sayılı kararı, sanığın temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/38693 Esas, 2015/15943 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2023/4786 Esas, 2023/7135 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2022/14811 Esas, 2023/2309 Karar sayılı ilâmının ve Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/38693 Esas, 2015/15943 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki hükmün sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma ilâmı üzerine. Aydın

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2024/99 Esas, 2024/318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58/3, 86/2, 86/3-a-e, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçtan beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50, 51, 62 ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddelerinin uygulanmamasına karar verildiği ve mükerrir olan sanık hakkında uygulanabilecek lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmda Mahkeme adı Germencik Sulh Ceza Mahkemesi olarak belirtilmiş ise de anılan ilamın İncirliova (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesine ait olduğu ve anılan Mahkemenin, 27.10.2009 tarihli ve 2008/109 Esas, 2009/463 Karar sayılı kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 500,00 TL adli para cezasına dair hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında İncirliova (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 30.09.2009 tarihli ve 2007/238 Esas,

2009/393 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen ve 04.01.2010 tarihinde kesinleşen erteli 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklandığı üzere tekerrüre esas alınan ilâm ile ilgili hatalı uygulama yapılması nedeniyle Aydın

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2024/99 Esas, 2024/318 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragraftan "...Germencik Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/109 E, 2009/463 K sayılı ve 23/03/2010 kesinleşme tarihli hapis Cezası Hükmü içeren..." şeklindeki ibarenin çıkartılması,

yerine "İncirliova (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 30.09.2009 tarihli ve 2007/238 Esas, 2009/393 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen ve 04.01.2010 tarihinde kesinleşen erteli 5 ay hapis cezasına ilişkin" şeklindeki ibarenin ve bu paragraftan sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca da, Ceza Genel Kurulunun, 14.06.2011 tarihli ve 2011/2-60 Esas, 2011/126 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın,