Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4127 K.2024/8804

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/408 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararları ile sanıklar hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükümlere yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvuruları üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/648 Esas, 2022/1171 Karar sayılı kararları ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, bu kararların sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2022/10768 Esas, 2023/7266 Karar sayılı ilâmı ile; sanıkların müşterek bebekleri olan 19.06.2020 doğum tarihli ...'ı kullandıkları uyuşturucu maddenin de etkisiyle çeşitli zamanlarda sistematik olarak darp ettikleri ancak bebeğin fiziksel istismara bağlı kafatası ve ekstremite kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması sonucu vefat ettiği olayda, sanıkların müşterek bebeklerini öldürme kastıyla hareket ettiklerine ilişkin dosya kapsamında somut, her türlü şüpheden uzak,

yeterli delil elde edilemediği anlaşıldığından sanıkların kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümlesi uyarınca üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları, nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.02.2024 tarihli ve 2024/51 Esas, 2024/399 Karar sayılı kararları ile; sanıklar hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümle, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların doğrudan kastla hareket ettikleri kabul edilerek ağırlaştırılmış müebbet hapis cezaları ile cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair diğer sanığın çelişkili suçlamaları dışında başkaca somut delil bulunmadığından beraatine, aksi halde 5237 sayılı Kanun'un 85 ve 88. maddelerinin değerlendirilmesine ve aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usulî kazanılmış hakkın ihlal edildiğine, sanığın iştirak halinde kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı,

eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, kazanılmış hak ihlalinin söz konusu olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 19.02.2024 tarihli ve 2024/51 Esas, 2024/399 Karar sayılı kararlarında katılan ... ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler göz önüne alındığında, sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi