Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4461 K.2024/7070

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede. Adana Bölge Adliye 12. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli 2024/625 Esas 2024/472 Karar sayılı kararına karşı Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından süresi içerisinde itiraz edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye

12. Ceza Dairesinin 05.04.2024 tarihli 2024/933 Esas 2024/664 Karar sayılı kararıyla verilen "hükmün açıklanmasına yer olmadığına " ilişkin kararın 5271 sayılı Kanun'un 268/2-3-e bendi ve 231/12. maddeleri gereği itiraz yoluna tabi olduğu temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, inceleme dışı bırakılmıştır. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından düşme kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2023 tarihli ve 2023/661 Esas, 2023/922 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/6 ve 37/1. maddeleri delaletiyle 86/1, 87/3, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye

12. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli ve 2024/625 Esas 2024/472 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri özetle; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun tebliğ edilmediğinden denetim süresinin başlamayacağına, hükmün açıklanamayacağına ve zamanaşımı koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık ve müdafinin yokluğunda verilen Tarsus

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2012 tarihli 2010/236 Esas 2012/532 Karar sayılı kararının sanığın bilinen adreslerine yapılan tebligatların iade olarak dönmesi üzerine mernis adresine 03.12.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ayrıca sanık müdafine de 01.09.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine karşın süresi içerisinde temyiz isteminde bulunmadıklarından hükmün 11.12.2012 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleştiği, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

sanığın sorgu tarihi olan 21.05.2010 ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih olan 11.12.2012 tarihi arasındaki süre ile denetim süresi içinde işlenen suçun suç tarihi olan 20.11.2015 tarihi ile hükmün açıklanması tarihi arasındaki sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddenin son cümlesi gereği birleştirilmesi durumunda 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e,

66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin hüküm tarihi itibariyle gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında düşme kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden. Adana Bölge Adliye 12. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli 2024/625 Esas 2024/472 Karar sayılı kararına karşı Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından süresi içerisinde itiraz edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye

12. Ceza Dairesinin 05.04.2024 tarihli 2024/933 Esas 2024/664 Karar sayılı kararıyla verilen "hükmün açıklanmasına yer olmadığına" ilişkin kararın 5271 sayılı Kanun’un 268/2-3-e bendi ve 231/12. maddeleri gereği itiraz yoluna tabi olduğu temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla , dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye

12. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli 2024/625 Esas 2024/472 Karar sayılı kararında sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tarsus