Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4491 K.2025/4872

Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine verilen Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2024 tarihli ve 2023/277 Esas, 2024/8 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 20.03.2024 tarihli ve 2024/621 Esas, 2024/809 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla, sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın öldürme kastının olmadığına, eyleminin meşru savunma kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, dosyada sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, eylemin ancak kasten yaralama suçu olarak değerlendirilebileceğine, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun oluşmadığına, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde olmamaları sebebiyle sanık hakkında iştirak hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığına, gerekçesiz ve hukuka aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine,

haksız tahrik indirim oranının alt sınırdan uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve daha lehe oranda uygulanması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı,

eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birlikteliği içerisinde öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletlerin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve yaralanmanın boyutu, darbe sayısı ve şiddeti, eylem sırasında katılana "seni öldüreceğim" şeklinde sarf edilen sözler, sanıkların eylemlerini tanıkların araya girmesi neticesinde sonlandırmış olmaları hususu nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı,

haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu, katılandan sanıklara yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 20.03.2024 tarihli ve 2024/621 Esas, 2024/809 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka