Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4519 K.2024/8384

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma ilamı üzerine verilen Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2020/729 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararının katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2022/15037 Esas, 2023/4181 Karar sayılı ilâmı ile eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına, 2. Ünye

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/434 Esas, 2023/632 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 28 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında az ceza tayin edildiğine, vesaire, 2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesi gerektiğine, meşru savunma ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, vesaire,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesinin hak ihlaline neden olduğuna, vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı ile Mahkeme tarafından verilen hükmün sanık ... aleyhine bozulmuş olması, 1412 sayılı Kanun'un 326/2. maddesindeki "...Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir.

Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklindeki düzenleme ve sanık ...'nın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'nın aleyhe bozmaya karşı diyecekleri ve savunmasının Mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek,

istinabe suretiyle aldırılması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B v İtalya, No:12151/86 , 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanık ...'nın savunma hakkının kısıtlanması,

2. Gerekçede sanıklar hakkında "Dosya kapsamında taraf beyanları ve olayın oluş şekli göz önüne alınarak ilk haksız hareketin kimden geldiği belli olmadığından tahrikin ağırlığına göre takdiren TCK 29/1 maddesi uyarınca sanıkların cezasından 1/4 oranında indirim yapılmasına karar verilmiş" olduğu belirtildiği halde, hüküm fıkrasında sanıklar hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Ünye

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/434 Esas, 2023/632 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istekleri, gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklandığı üzere sanık ...'nın savunma hakkının kısıtlanması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması hususunda hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması nedenleriyle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,