Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4548 K.2025/6387

Sanık hakkında mağdurlara karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2023 tarihli ve 2022/242 Esas, 2023/305 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62, 53... . maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/2093 Esas, 2023/2322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-c maddeleri uyarınca hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında bulunan Ankara

41. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/104 Esas, 2020/910 Karar sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis cezasının 17.03.2021 tarihinde kesinleştiği ve bu hükümde Zonguldak

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/261 Esas sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alındığı görülmekle sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, yaralama kastı ile hareket ettiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının doğru olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede.

Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35. maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2021 tarihli ve 2021/ 35... /473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığın savunmasının müdafi huzurunda alınması ve zorunlu müdafiinin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği gözetilmeksizin, sanık müdafiinin yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 188/1. maddesi ile 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

2. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/2093 Esas, 2023/2322 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Çankırı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi