KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2024/4753 E., 2025/7592 K.
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/1536 E., 2024/1349 K
- Suç
- Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/491 Esas, 2023/126 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35,53,58. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2023/1536 Esas, 2024/1349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı
Karar Detayı
540 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca, esastan reddine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın öldürme ve suç işleme kastının olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın olay günü yanında arkadaşları ile birlikte geldiği baba evinde annesine babasının ortak hesaplarından ödeme yapmadığı gerekçesiyle bağırdığı, dışarı çıktıklarında camiden gelmekte olan babasını görünce silahla iki el ateş ettiği ancak isabet kaydettiremediği anlaşılan olayda.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin olmadığı, anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3.Sanık savunmalarında babasını hedef almadığını havaya attığını beyan ettiği, tanıkların da bu savunmayı doğrular nitelikte ifade verdikleri, olayın mağduru olan sanığın babası sonradan ifadelerinde sanık lehine beyanlarını değiştirmişse de mahkemenin mahkumiyet gerekçesinin ağırlıkla mağdurun soruşturmadaki ifadesine dayandırıldığı, bu haliyle sanığın babasıyla aralarında öldürmeyi gerektirir bir husumet olmadığı,
bir yıl önceki trafik kazası sebebiyle zaman zaman sanığın uyarılmış olmasının bir husumet olarak kabul edilemeyeceği, diğer taraftan aralıklı iki el ateş etmesinde doğrudan mağduru hedef alındığının belirlenemediği devamında mağdura kavuştuğunda tabanca ile yakın mesafeden ateş edip onu öldürme imkanı varken böyle bir eyleme kalkışmadığı sadece boğazını sıkıp yumruk atmakla yetindiği keza arkalı önlü eve girdiklerinde de atışa devam etmeyip sinirine hakim olabilme sakinleşme gayesiyle pencere camına vurup kırdığı,
sanığın hareketlerinden eyleminden vazgeçtiğinin açıkça görüldüğünden sanık hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi yerine kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2023/1536 Esas, 2024/1349 Karar sayılı kararının sanığın kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi