Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4817 K.2025/8899

Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle, eksik ceza tayinine, takdiri indirim nedenlerine, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, usule, gerekçeye, suç vasfına, fazla ceza tayinine, haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın barışma isteğinin kabul etmeyen eşi katılanı, göğüs, sağ el, sağ ön kol, sağ uyluk, sağ diz, sol uyluk bölgelerinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda.

Suçta kullanılan ve 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olan bıçağın öldürmeye elverişliliği, sanığın saldırı başlangıcında ilk olarak derin bıçak darbesi olması durumunda hayati tehlikeye neden olacak göğüs bölgesini iki kez bıçaklayarak eylemine başlaması ve katılanın bıçağın derine girmesini engellemeye yönelik hareketleri, bu nedenle ellerindeki yoğun savunma kesilerinin varlığı, olay sırasında ikamette bulunan şahısların sanığı etkisiz hale getirip suç aletini elinden almaları ile engel halin varlığı hususları birlikte değerlendirildiğinde,

sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılması karşısında tebliğnamedeki sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğuna dair görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 27.03.2024 tarihli ve 2024/768 Esas, 2024/840 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Evli olan sanık ile katılanın bir yıldır ayrı yaşadıkları, olay günü bir araya gelen sanığın barışmak istemesini sanığın reddetmesi üzerine sanığın katılanı vücudunun çeşitli yerlerinden yaraladığı olayda sanığın öldürme değil yaralama kastıyla hareket ettiği kanaatiyle bu karşı oy yazısı yazılmıştır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir. Bu bağlamda. 1. 10 farklı yerde bulunsa da, bıçak darbelerinin çoğunun hayati bölgeler olmayan el ve ayak bölgesinde kesi niteliğinde olması, 2. Hayati bölgelere gelen bıçak darbelerinin yaşamı tehlikeye sokmayan kesiler niteliğinde olması

3. Sanığın 10 kere bıçakla vücudun çeşitli yerlerini yarlamasına rağmen, öldürücü nitelikte bir yaralamaya neden olmaması, 4. 10 kere bıçak darbesi vurulması için geçen süre dikkate alındığında kişinin fiili kendi isteğiyle sona erdirdiğinin kabulü gerektiği, Hususları dikkate alındığında, istemesi halinde bıçağı maktulün vücudunun hayati bölgelerine yaşamı tehlikeye sokacak şiddette vurabilecek olan sanığın bıçağı ısrarla katılanda hafif kesiler oluşacak şekilde kullanmış olması karşısında,

sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip olduğu kasta bakılmaksızın sadece aracın öldürmeye elverişliliği ve darbe sayısı dikkate alınarak, yaralama kastıyla hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin, adam öldürme olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu ve sanığın katılanın hayati bölgelerine vurma imkanı olmasına rağmen çok sayıda darbe vurmasının sadece sanığın yaralama kastının yoğunluğunu göstereceği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.