Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/482 K.2025/8500

Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve temyiz incelemesi aleyhe temyiz edilen suç vasfı ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana

13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2018/6 Esas, 2021/521 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında mağdur ...'i olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 21/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2021/2649 Esas, 2023/1501 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik lehe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği, yine sanık ...'in mağdur ...'a yönelik eyleminin de kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceğinden davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın arkadaşı ....'ı yaralama kastı olmadığına, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... Hakkında Mağdur ...'i Olası Kastla Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede. Oluşa, taraf ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre suç vasfının olası kastla yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe suç vasfına yönelik temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanık ...

Hakkında Mağdur ...'ı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı,

oluşa, taraf ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı,yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, Tebliğname'deki bozma görüşüne iştirak edilmemiş, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık ... Hakkında Mağdur ...'i Olası Kastla Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2021/2649 Esas, 2023/1501 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık ...

Hakkında Mağdur ...'ı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2021/2649 Esas, 2023/1501 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana