Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/4994 K.2024/8275

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Hükümlü müdafinin duruşmalı inceleme isteminin kararın niteliği gereği yerinde görülmediğinden 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/273 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bu kararın sanık müdafinin temyiz istemi üzerine ve re'sen yapılan inceleme ile, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/1649 Esas, 2019/2885 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir. 3. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2024 tarihli ve 2014/273 Esas, 2016/8 Karar sayılı ek kararı ile hükümlü müdafinin yargılamanın yenilenmesi isteminin reddi ile önceki hükmün onaylanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafinin temyiz isteği özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonucunda, hükümlü hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün, dosyadaki delillerle uyumlu olan diğer hükümlü ile kendisinin savunmasına dayandığı, yargılamanın yenilenmesi talebine esas oluşturan hususların 5271 sayılı Kanun'un 311. maddesi kapsamında yeni olgu veya delil olarak kabulünün mümkün bulunmadığı ve bu itibarla yargılanmanın yenilenmesini gerektirir bir neden bulunmadığının,

dava dosyası kapsamına uygun ve gerekçeleri denetime imkân verecek şekilde tutanaklara yansıtılarak mahkemece kabul ve takdir kılınan önceki hükmün onaylanmasına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana