Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5056 K.2025/5788

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/647 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararının, katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/20111 Esas, 2020/13130 Karar sayılı kararı ile, "haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda çelişkiye neden olunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında basit yargılama usulü uygulandığı, sanığın itiraz etmesi üzerine duruşma açıldığı, Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2021/118 Esas, 2021/588 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca (iki kez) 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suçu işlemediğine, cezanın haksız olduğuna, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Adıyaman (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/186 Esas ve 2012/425 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 3.600 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru şekilde belirlendiği, saldırı ile savunma arasında orantı olmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından,

sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adıyaman