Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5156 K.2024/8533

Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Cumhuriyet savcısının hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı üzerine, Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2024 tarihli ve 2023/225 Esas, 2024/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1, 29, ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 03.04.2024 tarihli ve 2024/811 Esas, 2024/796 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-c maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmadan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; suçun vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ve kardeşi ...'in olaydan kısa bir süre önce mağdur ...'in akrabaları ile kavga ettiği, olay günü mağdur ...'in sanığın kardeşi ...'e yaklaşarak 7.65 mm çapındaki tabanca ile bacaklarına doğru ateş ettiği, kardeşine ateş edildiğini gören sanık ...'un kardeşinden aldığını ifade ettiği silahla mağdur ...'in peşinden koşarak ...'e birkaç el ateş ettiği, mağdur ...'in karın bölgesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, ...'in ise ...'in atışları neticesinde vücudunda ağır (5.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. 5271 sayılı Kanun’un 289/1-h maddesinde. “Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması” şeklinde belirtilen düzenleme, hukuka kesin aykırılık hâlleri arasında yer alıp Yargıtayın temyiz incelemesi sırasında, öne sürülen temyiz sebeplerinden bağımsız olarak, kendiliğinden göz önünde bulundurması gereken hususlardan biridir.

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulmuş, dayanak düzenleme olarak 5271 sayılı Kanun'un 280/1-c maddesi ve 303/1-a maddesi gösterilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.05.2022 tarihli ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılması, tarafların duruşmaya çağrılmaları ve Mahkemece dinlenilmeleri neticesinde elde edilen delillerin değerlendirilmesi sonucunda 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi gereği yeniden hüküm kurulması gerekmektedir.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan duruşma açılmaksızın dava dosyası üzerinden yapılan inceleme ile yeni bir hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289/1-h maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmış ve duruşma açılmadan karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre de; a) Olaydan birkaç gün önce sanık ve kardeşi ile mağdurun yeğeni arasında kavga yaşandığı, olay günü mağdur ...'in, sanığın kardeşi ...'e yaklaşarak bacaklarına doğru ateş ettiği, kardeşinin yaralanması üzerine sanığın da ...'e doğru ateş ettiği anlaşılmakla suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişliği, hedef alınan vücut bölgesi,

yaralanmanın niteliği ve atış mesafesi gibi hususlar dikkate alınarak sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının mağduru öldürmeye teşebbüs olarak kabulü gerekirken suç vasfında hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. b) Olay sırasında mağdur ...'in sanığın kardeşi ...'e silahla yakın mesafeden ateş ettiği, ...'te meydana gelen yaralanma neticesinde oluşan kemik kırıklarının yaşam işlevlerine etkisinin ağır (5.) derece olduğu,

kardeşinin silahla yaralandığını gören sanığın mağdurun arkasından ateş ettiği anlaşılmakla sanık hakkında verilen hükümde 5237 sayılı Kanun 29/1. maddesi gereği haksız tahrik nedeniyle azami oranda indirim yapılması gerekirken yarı oranda indirim yapılarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.04.2024 tarihli ve 2024/811 Esas, 2024/796 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi