Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5251 K.2025/7667

Uyap'tan yapılan kontrolde; sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin sisteme iki defa kaydedildiği, birinin tarihinin 29.05.2024 olduğu, diğerinin ise "Gerekçeli Temyiz Dilekçesi" başlığı altında 13.05.2024 tarihli kayıt olduğu ve evrak işlem kütüğünde sanık müdafiinin bu tarihte döküman oluşturarak sisteme dilekçeyi kaydettiği bu itibarla yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'in hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ve ulaşım araçlarının kaçırılması ve alıkonulması eylemlerinden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 08.03.2023 tarihinde itirazın reddi ile kesinleştiği ve bu hali ile temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ve ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçlarından kurulan hükümlerin temyizlerinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/331 Esas, 2023/86 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 19.04.2024 tarihli ve 2023/677 Esas, 2024/743 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanıklar ... ve ... müdafiilerinin istinaf başvurularının teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayinlerinin eleştirilmesi ve 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-c maddeleri uyarınca hükümlerin 2. ve 5. fıkrasının 3. paragrafında yer alan "takdiren" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca" ibaresi eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerekirken suç vasfının hatalı belirlendiğine, haksız tahrikin derecesine, meşru savunmaya, sanığın iddianamede gösterilmeyen bir suçtan cezalandırılmasının kanuna aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ilk haksız hareketin mağdur ...’dan kaynaklandığına, kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı,

mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranlarının isabetli olduğu, mağdur ile sanıklar arasında önceye dayalı husumetin varlığı, suçta kullanılan sopaların öldürmeye elverişliliği, mağdurdaki darbe yerleri ve darbelerin şiddeti, mağdurun yaralanmasının nitelik ve ağırlığı,

engel halin varlığı ve sanıkların eylemden sonra gösterdiği davranışlar nazara alındığında suç vasıflarının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında yaptırımların buna göre gerekçeleri gösterilerek belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların müdafiileri huzurunda usulüne uygun olarak ek savunmaları alınarak karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında kasten yaralama ve ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçlarından kurulan hükümler yönünden.

Ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçuna yönelik temyiz istemi yönünden; hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelen temyizin niteliği nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı, kasten yaralama suçuna yönelik temyiz istemi yönünden.

5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin bu suçlara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 19.04.2024 tarihli ve 2023/677 Esas, 2024/743 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul