Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/54 K.2024/6467

Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/751 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın yargılama aşamasında bildirdiği adresine yapılan gerekçeli karar tebliği usule aykırı ise de, sanığın infaz dosyasının incelenmesinde sanığa 04.05.2016 tarihinde ödeme emri tebliğ edildiği, cezalarının infazının 25.01.2018 tarihinde tamamladığının ve sanığın karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı, sanık müdafiinin kanuni süresinden yaklaşık sekiz yıl sonra eski hale getirme ve temyiz isteğinde bulunduğu,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde ''Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” şeklindeki emredici düzenleme ile Kanun koyucu tarafından kişilere tanınan hakların belli sınırlar içinde kullanılması ve hakkın kötüye kullanılmasının da hukuk düzenince hiçbir şekilde korunmayacağının belirtildiği,

tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafiinin 05.09.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve buna bağlı olarak temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak,