Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5701 K.2024/7419

Nitelikli hırsızlık suçlarından Uşak İnfaz Hâkimliğinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/2826 Esas, 2022/2815 Karar sayılı içtima kararı ile 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükümlü ...'nın, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve tahliyesine ilişkin Uşak İnfaz Hâkimliğinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/2984 Esas, 2022/2965 Karar sayılı kararını müteakip,

denetim süresi içerisinde adı geçen hükümlü hakkında nitelikli hırsızlık suçundan Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2023 tarihli ve 2023/868 Esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığından bahisle, kamu davası neticeleninceye kadar açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Uşak İnfaz Hâkimliğinin 09.03.2023 tarihli ve 2023/991 Esas, 2023/1214 Karar sayılı kararının kesinleşmesini takiben, hükümlünün denetim serbestlik tedbiri altındayken işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık suçundan açılan kamu davası sonunda Uşak

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli ve 2023/227 Esas, 2023/1363 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği gerekçesiyle tekrar denetimli serbestlik tedbiriyle tahliyesine ilişkin hükümlü müdafii tarafından yapılan talebin, henüz beraat kararının kesinleşmediğinden bahisle reddine dair Uşak İnfaz Hâkimliğinin 07.11.2023 tarihli ve 2023/991 Esas, 2023/1214 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın, 5275 sayılı Kanun'un 105/A-7. maddesinde beraat kararının kesinleşmediği gerekçesiyle kabulü ile anılan İnfaz Hâkimliğinin kararının kaldırılmasına,

hükümlünün denetimli serbestlik işlemlerinin infaz hâkimliğince yerine getirilmesine dair mercii Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli ve 2023/917 değişik sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 94660652-105-64-168-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/62244 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/62244 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinde yer alan, "(7) (Yeniden Düzenleme:14/4/2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir.

Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinde;

“.... f) Kovuşturma: İddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi, .... ifade eder.", şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, Uşak İnfaz Hâkimliğinin 29.06.2022 tarihli kararı ile denetimli serbestlikle tahliye edilen hükümlünün, denetim altındayken alt sınırı 1 yıldan fazla olan nitelikli hırsızlık suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açıldığı gerekçesiyle, Uşak İnfaz Hâkimliğinin 09.03.2023 tarihli kararı ile hükümlünün koşullu salıverilme süresine kadar açık ceza infaz kurumuna iade kararını müteakip,

anılan kamu davası ile yapılan yargılama sonunda hakkında beraat kararı verildiği gerekçesiyle hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına dair yapılan talebin reddine ilişkin Uşak İnfaz Hâkimliğinin 07.11.2023 tarihli kararına karşı yapılan itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de, Hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri altındayken alt sınırı 1 yıldan fazla olan atılı suçu işlediği iddiasıyla açılan kamu davası sonunda, delil yetersizliğinden hakkında beraat kararı verildiği görülmüş ise de,

bu karara karşı Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu ve henüz kesinleşmediği, ceza muhakemesinde "kovuşturmanın" hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceğine dair kanuni bir düzenlemenin olduğu cihetle, hükümlü hakkında verilen beraat kararının kesinleşmesi beklendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR