Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5725 K.2024/7233

Hükümlü hakkında basit tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2017 tarihli ve 2016/319 Esas, 2017/29 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2. cümle, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 13.03.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2018 tarihli ve 2017/112 Esas, 2018/33 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-b, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 15.02.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 2024/2461 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/61330 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/61330 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosyalar kapsamına göre.

Adı geçen sanığın adli sicil kaydında yer alan Gölhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/361 esas 2014/13 sayılı kararına konu tehdit suçundan aldığı mahkumiyet hükmünün Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/319 esas sayılı dosyasında birinci kez tekerrüre, Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 tarihli ve 2016/319 esas, 2017/29 sayılı kararına konu ilamın ise Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/112 esas sayılı dosyasında ikinci kez tekerrüre esas alınmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de.

1) Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 tarihli ve 2016/319 esas, 2017/29 sayılı kararı yönünden.

Her ne kadar Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 tarihli kararı ile sanığın adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyet kayıtlarının bulunduğu ve tekrar suç işlemeyeceğinden bahisle hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde 'Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla,

mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.' şeklinde ve aynı Kanun'un 50/2. maddesinde 'Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse;

bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez.' ve anılan Kanun'un 50/5. maddesinde 'Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir.' şeklinde yer alan düzenlemeler nazara alındığında.

Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Gölhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/361 esas 2014/13 sayılı kararı ile verilen cezanın doğrudan verilen adlî para cezası olduğundan söz konusu cezanın esasen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmediği ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas mahkumiyeti de bulunmadığı,

bu haliyle suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında basit tehdit suçundan tercihen tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde düzenlenen emredici hüküm nedeniyle adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2) Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2018 tarihli ve 2017/112 esas, 2018/33 sayılı kararı yönünden.

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, sanığın Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 tarihli ve 2016/319 esas, 2017/29 karar sayılı ilamı ile verilen 25 gün hapis cezası ilamı nedeniyle mükerrir olduğundan bahisle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de.

İkinci kez tekerrür uygulanmasına esas alınan Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 tarihli ve 2016/319 esas, 2017/29 karar sayılı ilamıyla verilen 25 gün hapis cezasının yukarıda açıklandığı üzere esasen 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde düzenlenen emredici hüküm nedeniyle seçenek yaptırımlara çevrilme zorunluluğunun bulunduğu,

kaldı ki birinci kez tekerrüre esas alınan ilama konu olan Gölhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/361 esas 2014/13 sayılı kararına konu tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı,

her ne kadar hüküm tarihinden sonra Gölhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 27.07.2018 tarihli ek kararı ile kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşılmış ise de, yargılama aşamasında mahkemesince mahkemesince, sanığın tekerrür uygulamasına esas alınan ilamlarının dosya arasına alınıp,

uzlaştırmaya ilişkin uyarlama yargılaması yapılması gereken dosyaların bulunduğunun anlaşılması halinde mahkemesine uyarlama yargılaması yapılması hususunda bildirimde bulunması gerektiği gibi diğer hatalı tekerrür uygulamaları ile ilgili de mahkemesine ihbarda bulunulduktan sonra sonucuna göre sanığın ikinci kez mükerrir olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 Tarihli ve 2016/319 Esas, 2017/29 Karar Sayılı Kararı Yönünden 1. 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde.

"Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklinde düzenleme mevcuttur.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; adlî sicil kaydına göre suç tarihi itibarıyla daha önceden hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan hükümlü hakkındaki 25 gün kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesindeki zorunluluk gereği 5237 sayılı Kanun'un 50/1. maddesinde düzenlenen (5237 sayılı Kanun'un 50/2. maddesindeki düzenleme gözetilerek adlî para cezası dışındaki) seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğu dikkate alınmadan karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup (1) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. B.

Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2018 Tarihli ve 2017/112 Esas, 2018/33 Karar Sayılı Kararı Yönünden 1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58. maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde ve beşinci fıkrasında; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlemenin bulunduğu,

hükümlünün tekerrüre esas alınan basit tehdit suçundan hapis cezasına ilişkin Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2017 tarihli ve 2016/319 Esas, 2017/29 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün inceleme konusu suç tarihinden sonra, 13.03.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun inceleme konusu suç tarihinden önce kesinleşmemiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereği mükerrir olmadığı belirlenmekle, hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması Kanun’a aykırı olup (2) numaralı kanun yararına bozma talebi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür. 2. 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi.

"Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." 5237 sayılı Kanun'un, Kasten yaralama başlıklı 86/2. maddesi ise. "Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir.

Hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilâmı bulunmamaktadır. 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde seçimlik ceza olarak adli para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

A. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2017 Tarihli ve 2016/319 Esas, 2017/29 Karar Sayılı Kararı Yönünden 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında basit tehdit suçundan verilen Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2017 tarihli ve 2016/319 Esas, 2017/29 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, B.

Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2018 Tarihli ve 2017/112 Esas, 2018/33 Karar Sayılı Kararı Yönünden 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,