Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5775 K.2025/8274

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2023/324 Esas, 2024/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 53... . maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

24. Ceza Dairesinin, 27.05.2024 tarihli ve 2024/1408 Esas, 2024/1367 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, katılma kararının 5271 sayılı Kanun'un 238/3. maddesine kısmen aykırı verilmesi ile 5237 sayılı Kanun'un 82/1-f maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasının eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun sübutuna, suç vasfına, eksik incelemeye, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı,

katılandan sanığa yönelen haksız bir eylem bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın katılanı boğazını sıkarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek asgari ile makul(orta) sınır arasında asgariye yakın bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 16 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. 5237 sayılı Kanun'un kasten öldürme suçunun nitelikli hallerini düzenleyen 82. maddesine 27.05.2022 tarihli ve 31848 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Kanun’un 2. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-f maddesi ''Kadına karşı'' şeklinde değiştirilerek, kasten öldürme suçunun kadına karşı işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilmekle suç tarihi itibariyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d maddesi ile birlikte 82/1-f maddesi uyarınca da cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin değişiklik dikkate alınmadan sanık hakkında anılan fıkranın uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık hakkında tekerrüre esas kabul edilen Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli ve 2021/97 Esas, 2021/246 Karar sayılı kararına konu tehdit suçuna ilişkin olarak kesinleşmeden sonra uzlaşma nedeniyle 30.09.2024 tarihinde düşme kararı verilmesi nedeniyle bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas başkaca ilamı da bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

5. Sanığın, hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsî hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran hâlleri nedeniyle geçirmiş olduğu süreler hakkında 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereği mahsup kararı verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) , (3) , (4) ve (5) numaralı paragraflarında açıklandığı üzere sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

24. Ceza Dairesinin, 27.05.2024 tarihli ve 2024/1408 Esas, 2024/1367 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Uşak