Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5898 K.2025/1283

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2018/3457 Esas, 2020/1568 Karar sayılı kararının sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2022/6817 Esas, 2024/809 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın, suça sürüklenen çocuklar ile fikir ve ... birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduğu ve kasten öldürmeye teşebbüs suçunun müşterek faili olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 07.06.2024 tarihli ve 2024/874 Esas, 2024/1045 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin açıkça ihlal edildiğine, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, iştirak hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak hatalı belirlendiğine, kasten yaralama suçu olarak belirlenmesi, haksız tahrik hükümlerinin azami hadden uygulanması ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği,

haklarındaki hükümler kesinleşen suça sürüklenen çocukların iştirak halinde mağdura karşı gerçekleştirdikleri bıçaklama ve tekme ile darp etme eylemleri sırasında olay yerinde bulunan ve mağduru itmek suretiyle yere düşüren sanığın, suça sürüklenen çocuklar ile fikir ve ... birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduğu, dolayısıyla bozma ilamına uyularak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca müşterek fail olarak cezalandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği ve sanık hakkında uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 07.06.2024 tarihli ve 2024/874 Esas, 2024/1045 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir